annemle alışverişteyiz. kardeşimin düğünü için alışveriş yapıyoruz. otogar gibi biyerdeyiz.
ama sonra birden kapalıçarşıdayız. nasıl geldik bilmiyorum tabi. bi dükkana giriyoruz. dükkanın ortasında uzun bi masa var ve karşılıklı oturan insanlar. ' bunlar toplanmış ne konuşuyolar , nereye geldik biz ' diye düşünürken anlıyorum ki hepsi müşteri ve karsılarındakilerde satıcılar. bu dükkan bi kuyumcu dükkanı imiş. herkes toplanmış altın alıyo. ben ilgilenmiyorum .duvarda asılı sahte bitkiler dikkatimi çekiyo. başka bi duvarda da orman bitkileri var ama gerçek.daha önce hiç görmediğim bitkiler. biraz daha bakınıyorum , duvarda inanılmaz bitkiler görüyorum o kadar güzel o kadar değişikler ki etraftaki insanların neden ilgilenmediklerini merak ediyorum daha önce görmüş olamazlar , hem çok güzeller , bakılmalı. sonra bi şekilde dükkanın sahibinin çok zengin olduğunu , gittiği seyahatlerde bu bitkileri görüp topladığı daha sonra da bi koleksiyon haline getirdiğini öğreniyorum. ama zamanla bu zengin beyin hevesi geçmiş ve bu canım bitkilere gerekli ilgiyi göztermez olmuş. ' ya bu bitkileri herkesin görmesi lazım ,çocukların görmesi lazım ' diyorum etrafımdakilere. sürekli aynı cümleyi tekrarlıyorum. ' ben bu bitkilerle bi orman müzesi açabilir , bütün çocukların da görmelerini sağlayabilirim, nasıl olsa adamın umrunda değil , almama izin vericektir ' diyorum.
nasıl oluyosa tekrar evdeyim ve düğün hazırlıklarına devam ediyorum...

__________________________