bir arkadaşımın evinin çatı katındayız üç kişi. minderler var çatıda, üzerlerine oturup sohbet ediyoruz. oradan da işe gidecekmişiz. yalnız sözde o çatı katından normal yollarla aşağıya inilmiyor da karşı çatıya atlamak gerekiyormuş. ve ben bunu daha önce defalarca yapmışım. ama o gün bir korku alıyor beni. bırakın karşı çatıya atlamayı, karşı apartmanın penceresine bile bakamıyorum, korkunç bir baş dönmesi çöküyor üzerime düşündükçe. uzun bir süre arkadaşlarıma söyleyemiyorum bunu. sonunda mecbur, söylüyorum. ev sahibi olan arkadaşım aşağı inmenin bir yolu daha olduğunu söylüyor. apartmanın bir yangın merdiveni varmış ama normal bir yangın merdiveni değil bu. "dur, sana göstereyim" deyip merdivenden inemeye başlıyor. bir defa merdiven ahşap, sonra o indikçe sallanıp duruyor, sanki tek ayağı boşta kalmış, sabit değilmiş gibi. ben onu inerken izledikçe iyice korkuyorum. "bu daha iyi ama yine de inemem" diyorum. bir taraftan da "nasıl böyle bir şey olur, nasıl bir apartmanda normal merdiven olmaz" diye kendime sorup duruyorum. niye o kadar korktuğumu da anlayamıyor kendimi garipsiyorum. sonra birden okul ya da iş, ikisinin karışımı bir yerde oluyoruz. orada olanları tam hatırlamıyorum ama birden farkına varıyorum ki aşağı inmişim, "nasıl indim acaba" diye düşünürken yine çatıda buluyorum kendimi. bu defa sanki orası bir kafenin teras katıymış gibi tıklım tıklım. oturanların hepsi de eski iş arkadaşlarım. bir süre sonra o çatıdan diğer çatıya atladığım eski günler aklımdan geçerken şimdi nasıl ineceğim korkusu tekrar başlıyor ve sonuçlanmadan rüya bitiyor.
__________________________