Ana sayfa :: Ağ Günlükleri :: ilke rüya günlüğü

yüksek yüksek tepeler..

ilke
ilke - Cuma, 6 Haziran 2008, 14:51

iş yerinden bi arkadasımın erkek arkadası hastanedeymiş. küçük bi operasyon geçirmesi gerekiyomuş. ameliyata girmeden önce ziyaret etmek üzere düşüyoruz yola.
bi köydeyiz galiba. küçük dar sokaklardan geçiyoruz. bir tanesinden geçerken çoğunluğu çocuklardan oluşan bi kalabalık dikkatimizi çekiyo. bi çocuk senliği varmış. sarkılar söylüyolar, dans ediyolar ,oynuyolar. bi kaç tanesiyle sohbet ediyoruz. neyse o sokağı geçiyoruz. başka bi sokağa daha giriyoruz. bi otomobile binmemiz gerekiyo. arabayı garip bi adam kullanıyo. ürküyoruz biraz. arabada bizimle birlikte küçük bi çocuk var galiba , adam çocuğa sinirlenip arabadan indiriyo , indirirken biraz hırpalıyo çocuğu. bizde adama sinirlenip iniyoruz aşağıya. yine yürüyoruz. şimdi işin ilginç olan yanı ; son zamanlarda rüyalarımda daha önce hiç görmediğim yerlere gidiyorum. yani bi yer görüyorum, bi sonraki gece yine aslında gerçekte olmayan o yerde başka birileri ile başka şeyler yapıyorum. ertesi gece yine. bu gece de yine aslında olmayan yada görmediğim o hastanedeydim. arkadas orda yatıyomuş. sonunda hastanenin kapısına kadar geliyoruz. bu hastanede yukarı çıkmak için sadece asansörü kullanabiliyosunuz. merdiven görmedim henüz. ama hastane ben diyim 20 siz diyin 25 katlı ve yemyeşil tepelerin ortasında. etrafta başka bişey yok. asansör camdan. yani çıkarken her yeri görebiliyorum. hep dışarıyı izliyorum, tepelere bakıyorum.hastane binasından yüksekler. neyse çıkıyoruz yukarı. sonra bi daha iniyoruz. aşağıda arkadasın bi arkadası var pek sevilmeyen. oda ziyarete gelmiş. biz asansördeyiz, kızda yaklaşıyo asansöre fakat tam binecekken düğmeye basıp kapıyı kapıtıyorum. sonra arkamızı dönüp kızı düşürdüğümüz duruma ve onu şakayla karışık atlatmış olmamıza gülüyoruz.
__________________________





21 gram
arkadaşını hastanede
21 gram tarafından Cts, 07/06/2008 - 18:46 tarihinde gönderildi.

arkadaşını hastanede görmen hayatında yaşadığı zorlu dönemi simgeliyor olabilir. asonsör zorlukların kolay aşılacağına inanmanla ilgili belki de..

zülkarney
Yüksek yüksek tepelere ev
zülkarney tarafından Paz, 08/06/2008 - 10:10 tarihinde gönderildi.

Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar
Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler
Annesinin bir tanesini hor görmesinler

Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim
Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim

Babamın bir atı olsa binse de gelse
Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse
Kardeşlerim yolları bilse de gelse

Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim
Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim
Bu öykü Malkara köylerinden alınmış olup belli bir kişinin dilinden yazıya geçirilmiş değildir. Çevrede herkes tarafından bilinen bir öyküdür. Söylentiye göre, çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı (yabancı) köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur. Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür.

Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez. Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır. Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış.

Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür.

Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider. Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar. Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır.

Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur.

......................................................... anne babanı özlemişsin.çocukluğunu özlemişşin