ablamla beraber bizim evin balkonunda duruyoruz balkonun önündede bir tünel var içinden tren ve arabalar geçiyormuş bizim mahallede bir kadın var adı zöhre o bana darılmış benim konuşmalarıma kızmış ağlıyordu bende ben böyleyim isterse ağlasın diyorum ama balkondayız tabi hemen yanımda bir bahçe var ama bahçede ağaç yok üstü çimli saha gibi parmağımı değdiriyorum hafif ıslak çamurlu gibi sanki sonra tahtadan bahçe kapısı görüyorum sonra ablamla trene biniyoruz arkadaşımı ve eşinide trende görüyorum sonra ben bir kadına sarılmış gidiyorum o ara ben ve ablam el ele tutuşmuş tünelden koşarak çıkıyoruz sonra bizim evin yanındaki evin kapısındayım karanlık elimde ayna gibi bişey var ucunda pırlanta tuttukça far gibi aydınlanıyor sönüyor diğer pırlantayı kullanıyorum...
__________________________