köydeki bahçemiz olmalı mekan. piknikteymişiz gibi uzanmışım çimenlerin üzerine. belki de öyleydi... yanımızda bir adam kömür satıyor. kömür alıyoruz, kilosu 8.5 ytl'ye... kömürü yakıyoruz, acaip kalitesiz bir kömür. havayı küller kaplıyor. yanmış kağıt küllerine benzeyen küller. dumanla birlikte havalanıp yukardan üzerimize dökülüyor... rahatımı bozup uzandığım yerden doğruluyorum. kömürün o külleri (ya da tozu, her neyse işte..) saçlarıma geliyor. temizlemeye çalışıyorum. bir yandan da ablamlara "verin şu kömürü geri, alın parasını" diye söyleniyorum. ben saçlarımı temizlemekle meşgulken ablam kömürü adama geri verip gelmiş. soruyorum ablama "parayı aldın mı?"diye. "hayır tamamını vermedi, 5 ytl alabildim." diyor. küplere biniyorum.

şu adamı bir de ben göreyim diye adama doğru ilerliyorum. ince bıyıklı, esmer, içinde gri kareli gömlegi, üzerinde baklava desenli süeteri olan biri. ayakkabıları eskimiş. adama bakıyorum, bıyıklarının ince kesilmiş olduğunu görünce, adama verip veriştiriyorum. parayı almaktan vazgeçiyorum. ablamlara dönüp "onla muhatab olamam, para da onun olsun, allah'ın belası da.." diyip bahçenin içine doğru yöneliyorum.. sadece bıyıklarının şeklinden dolayı bu tepkiyi veriyorum...

__________________________