bir yemekte serefime kadeh kaldiriliyor. kimsenin varligini tam olarak gormuyorum ama guya herkes bu yemekte. tum dostlarim ve ailem de var ortamda ama uzaktan tanidiklar da var. boyle bir ortamda normalde rahat olmam lazim ancak hatirladigim kadariyla ortamda nezaket ile kendini gosteren bir resmiyet havasi var.
bir sekilde buradan ayriliyorum ve yine toplanilan yerden gorulebilen bir tepede buluyorum kendimi. bu tepede uzun uzun otsu bitkilerden var. hepsi ayni turden. renkleri sari mi desem yesil mi desem oyle birsey. otlarin arasindan kendini belli eden bir mezarlik goruyorum. otlarla kapli duz zeminin bir tarafina tahta cakilmis. mezar oldugunu buradan cikariyorum. bu bir mezarsa eger, tam ortasinda degil ama biraz kenarina dogru bir yerde bir agac kutugu var. hani agac kesilir de geriye topraga gomulu yuksekligi fazla olmayan silindirik bir bolumu kalir ya, oyle bir kutuk... ust tarafi duz kalmis.bu duz kisma evdeki koltuklardan birinin tek ayagini yerlestiriyorum ve koltuga oturuyorum. koltugun tek ayagi uzerinde ve agirlik merkezini ayarlayarak dengede durabiliyorum. boyle bir konumda koltuk tabi capraz duruyor. ben koltugu uzerinde otururken dondermeye basliyorum. donmesi icin bir hamle daha yapinca koltuk hizlaniyor ve kontrolumden cikiyor bir an icin. cok hizli bir sekilde koltukla birlikte donerken bir sekilde durdurmayi becerebiliyorum. sonra yemekteki insanlarin beni alkisladiklarini goruyorum uzaktan.
__________________________
boncuk oyunu