birde uyandığımda sıkça analtılan ve insanı oldukça sarsan bir hikaye geldi aklıma;
Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş.
"arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman, her seferinde bu tahta perdeye bir çivi çak" demiş.
Genç, ilk gün tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendi kendini kontrol etmeye çalışmış ve her geçen gün daha az çivi çakmış. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış.
Babasına gidip durumu anlatmış. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüş. Gence
"bugünden başlayarak tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdeden bir çivi sök" demiş. Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki her çivi sökülmüş. Babası gence
"aferin, iyi davrandın ama bu tahta perdeye dikkatli bakarsan üzerinde çok delik göreceksin. Ve bu tahta perde artık geçmişteki gibi güzel olmayacak" demiş.
İz bırakan çivi hikayesi :)