kardeşlerim arkadaşlarım taksimdeyiz dolasıyoruz. tarihi binaları geziyomusuz. gittikçe daha eski binalar çıkıyo önümüze. beyaz giyinmişiz. birden yüksek beyaz desem değil krem bi yapı beliriyo. annem sonra bikaç kişi daha. acayip bişey. efes harabelerine , sonra daha belirginleştikçe roma aşk çesmesine benziyo. sanki ordayız. kardeşim en tepesinde kıyafetleri beyaz. bi kalabalık var ve etrafı geziyolar. birden herkes kaçışmaya başlıyo. deprem oluyo sanıyorum. ama anlayamadığım bişeyler oluyo. herkes aynı yöne doğru koşuyo. bende gidiyorum. beyaz bir koridor , yani bi binaya giriyoruz. yine her yer beyaz .direk koridorla başlıyo bina.sıralı birbirinin aynı , karşı karşıya , eski kapılar var. kardeşlerim yanımda. birine girelim diyorum.kapıyı açıyorum. burası sınıf gibi . ama aynı zamanda küçük bi kilise. aslında bi salon. ben kilise olduğunu yapılan ayinden anlıyorum. kapıyı aralıyorum ; arkaları dönük -beyaz kıyafetli- hepsi beyaz elbiseler içinde ama üzerleri kirli , sanki çamur ,saçlarını görüyorum hepsi erkekmiş. bişey dinliyorlar hep beraber. kapıyı açmamla dikkatleri dağılıyo bana bakmaya başlıyorlar . hepsi birlikte aynı anda kafalarını çeviriyorlar. ama vucutları kesinlikle hareket etmiyo. kafalarını 180 derece döndürüyorlar robot gibi hepsi birlikte bana bakıyorlar. gözgöze geldiğimizde zombi bunlar diyebiliyorum. kapıyı kapatmaya çalışıyordum uyandım.
__________________________