almanya'dan misafirlerimiz var. bir masada oturuyoruz. benim önümde penguen dergisi, ara sıra göz atıyorum. almanlardan biri ablama dergiyi göstererek birşeyler soruyor. ablam bana çevirisini yapıp yanıtını istiyor. soru şöyleymiş: "buradaki karikatürlerin hepsi birbiri ile temelde aynı. öyleyse farklı sayfalarda ayrı ayrı insanların çizmesine ne gerek var?". zihnimde kendimce bir yanıt üretiyorum. yiğit özgür'ün diyaloglara endeksli stilinden falan bahsederim diyorum. ama işe "oda ısısı" isimli doğan güneş'in köşesinden başlıyorum. fakat rüyada karikatüristin ismini eski lemancı gökhan dabak olarak kullanıyorum. yani onlara gökhan dabak'ın neden farklı olduğunu anlatırken aslında doğan güneş'i anlatmaya çalışıyorum.

değişik biçimlerde "oda ısısı" köşesinin özgünlüğünden bahsediyorum ama bu iş sandığım kadar kolay olmuyor. rüyada çok uğraştım ve çok örnekleme yaptım bu konuda. örneklerimden birini iyi hatırlıyorum. diyorum ki, "mesela, bu adam gemi çizecek. tepeden görünen bir gemi. bacalarını baca gibi çizmez, tutar tencere olarak çizer". hatta ufak bir çizim yapıyorum berbat çizimimle. hiç de fena olmuyor.

sonuç olarak, ben kafamdakileri anlatmakta zorlanıyorum, ablam almancaya çevirmekte zorlanıyor, almanlar da anlamakta zorlanıyor. ve böylece benim karkatür dersi "oda ısısı"ndan öteye gidemiyor.

__________________________