gece olmuş artık eve dönmek lazım ama bi türlü dönemiyoruz. arabanın içinde ordan oraya turluyoruz. saat daha da geç oluyo. ama arkadasın evini bi türlü bulamıyoruz. tabi benim eve de bi türlü varamıyoruz. daha da iki arkadas var evine bırakmamız gereken. neyse ilkini bırakmak için dar bi sokağa giriyoruz. karsı yönden de bi araba geliyo siyah , yol hangimizin o anda karar veremiyoruz yani kim geçmeli bilemiyoruz. gerçektede olduğu gibi yol verme nezaketinde bulunmak iki tarafa de zor geliyo ilk anda. sonra karsı taraf yol veriyo biz giriyoruz.  devamı ... »

bir arkadaşım işte şurası die gösteriyor, camını görüyorum evin, ne amaçla olduğunu hatırlamıorum ama gidecekmişiz ve orayı hatırlamam gerekecekmiş.
2. katta bir dairenin camını işaret ediyor arkadaşım, tmm diyorum.
sonra yanımda birileriyle geliyorum apartmanın önüne, yan dairenin camından bakanlar var. niçin geldiğimizle ilgili yorumlar yaptıklarını düşünüyorum.  devamı ... »

abimle ben konuşuyoruz. konuyu hatırlamıyorum. önümüzde bir tabak var. tabağın içinde de bir keklik ve iki de karınca var. bunlar canlı. peki size bir soru: bu canlılardan hangileri hangilerini yer? normalde keklik karıncaları, insanlar (abim ve ben) da kekliği yer değil mi? ama burda bir tuhaflık var. çünkü karıncalar kekliği yedi. nasıl mı?  devamı ... »

bir yolculuğa çıkacağım söyleniyor.kendimi patronum ve iş arkadaşlarımdan iki kişi daha (daha doğrusu diğer ikisini tanımıyorum) yunanistan'da buluyorum.aslında yunanistanda olduğuma dair bir belirti yok,kimse rumca konuşmuyor,vs.sadece birkaç rumca tabela görüyorum ama türkçe ve diğer dillerde gördüğüm tabelalar da çıkıyor ve sokaklar bomboş.bir odaya giriyoruz çok köhne,izbe bir yer,patronum diğer elemanlara benim de duyabileceğim bir şekilde "bu iki gün ne isterse yapılsın,o askere gidecek" diyor.ben çok üzülüyorum "eyvah" diyorum "ben askerliğimi  devamı ... »

bağlama öğrenmeye başlayalı yaklaşık 2 yıl olmuştu. büyük bir keyif ve istekle hergün saatlerce müzik dinleyip onları çözerdim. çözemediğim türküler üzerinde de çok fazla durur ve inatla sonuna kadar giderdim. bir gün erdal erzincan'ın çaldığı bir türküyü dinledim, anlayamadığım bir bölüm vardı. çok uğraştım ama çalmayı bırak anlayamıyordum bile. saat geç oldu ve uyumak için uzandığımda seslerin hangi pozisyonlardan çıkabileceğini düşünmeye başladım. bunu sık sık yapardım ve genellikle sonuca ulaşırdım.  devamı ... »

gece 04:00 sularında yattım.hemen uykuya daldım çünkü cok ama cok yorgundum.neyse sadede gelelim.eski evimiz 15 katlı bir apartman dairesi ve biz 7.katta oturuyorduk.apartmanın bahçesindeyim. binanın 14.katlarında büyük bir kargaşa yaşanıyor.herkes binanın önüne toplanıyor ve bu kargaşanın nedenini anlamaya çalışıyor.derken korkunç bir olay yaşanıyor.  devamı ... »

aramızdan biri hastaymış..aileden..ama hatırlamıyorum kim olduğunu..eski mahallemizdeyiz..şimdi yeller esen o evimizin boşluğu olabildiğince doluymuş ne ilginç..  devamı ... »

Yan yoldan ana kavsaga biraz hizli denebilecek sekilde yaklasiyorum.Soldan belli belirsiz yaklasasan ve son anda polis arabasi oldugunu farkettigim bir arabanin önüne saniyelik bir kararsizliktan sonra girip yoluma devam ediyorum.Beni durdurup durdurmayacaklari meraki ile dikiz aynasindan uzun süre onlari izliyorum. sonunda bir lazer isigi üzerime yollayarak beni durduruyorlar.arabandan cikan iki polis hizla üzerime cullanip enseme uyusturucu bir sivi püskürtüyorlar uyusmam icin.Kapali bir alanda suclama ve sorgulamalar(iskencesiz). oda kalabaliklasiyor aileden kisilerde orda.  devamı ... »

ben kardeşimin ölümü ile yıkılmış bir haldeyim, etrafımda tanıdığım herkes var ama annem yok. bu sırada kardeşimi de görüyorum, ölmüş, onun cenazesindeymişiz ama kardeşim yanımda- o an bunda hiç bir tuhaflık görmüyorum- ve sürekli ona, gitmeden önce şunu ye, bunu giy gibi yardımcı olmaya çalışıorum. bu sırada babam ise davullarla alana geliyor ve düğün şenliği gibi davullar çalınıyor. en yakınlarım güzel kıyafetler içindeler üzgünler ama ölüm üzüntüsü değil.  devamı ... »