iki tane bebek var sanırım ikizler ama anneleri farklı kadınlar ya da benim bu bebekleri iki farklı kadına götürmem gerekiyo. ikisinide farklı yollardan farklı şekillerde bu kadınlara götürmeye çalışıyorum. birini alıyorum bi arabaya biniyorum , gideceğim yere yaklaşıyorum ama bu arabayla bu kadar gidebilirim. iniyorum arabadan başka bi şekilde yola devam etmem gerekiyo.  devamı ... »

neden olduğunu bilmiyorum ama çeşitli mekanlarda sürekli koşturmaca halindeyim. genelde ıssız yerler, büyük fabrikalar. merdivenler, küçük asansörler. bir ara kalabalık caddeye çıkıyorum, kaldırımdan inince çamura batıyorum ama öyle böyle değil. ayakkabımın içi çamur doluyor. ve önemli bir yere gidecekmişim, neyse o şekilde gidiyorum, çare yok. ne yapıyorum orda hatırlamıyorum ama çıktığımda gece olmuş ve bir grup peşime takılıp cep telefonumu alıyor. alan kişi iri yarı, kel bir adam. adamı yakalayıp telefonu elinden alıyorum.  devamı ... »

bir süredir görüşemediğim bir arkadaşımı gördüm. dışarıdayız ve yanımızda bir alışveriş arabası var. arabanın üstüne çıkınca büyük bir hızla ileri sürüyor. sağımız solumuz duvar olduğu için ben tedirgin oluyorum. onun şaka anlayışının böyle olduğunu bilsem de bir kaza çıkacağını düşünüyorum.  devamı ... »

bir apartmanın en üst katında oturuyorum. mevsim neredeyse yaz ve hava çok sıcak. ama kar var. apartmanın içinde çocuklar kartopu oynuyorlar. benim de nasıl oluyorsa apartmanın içine bakan penceremin önünde biraz kar birikmiş. oradan kar alıyorum, kartopu yapıyorum ve eğlenceye ortak olmak adına tanımadığım bir çocuğa atıyorum.  devamı ... »

bir arkadaşımla güneyde bir yerde tatildeyiz ama sanki yıllar önce gittiğimiz bir tatili yeniden yaşar gibi. sonra birden tatil mekanı ingiltere oluveriyor. bir alışveriş merkezinde kayboluyoruz. kimsenin olmadığı katlarda çıkış yolu arıyoruz. çıktığımızda kendimizi avrasya maratonu gibi bir şeyin içinde buluyoruz. mecbur katılıyoruz. koş, dur. o kadar insan var ki katılan, şaşırıyorum. sanki bütün ingiltere sokaklarda. koşunun bir özelliği varmış. arada durup birilerine saldırıyorsun.  devamı ... »

bir evdeyim. ortalıkta 4 tane çocuk var. onlarla kimse ilgilenmiyor. çocuklarla ancak sorun çıkardıkları zaman ilgileniliyor. haylaz bir çocuğun mavi ışıklar saçan küçük bir oyuncak arabası var. ona binip odanın içerisinde dönmeye başlıyor. ben korkuyorum bu arabadan. sanki ayağıma çarpsa yiyecekmiş gibi bir hali var. evdeki diğer insanlar da çekiniyor ve kimse o çocuğun ve arabasının yolu üzerine çıkmamaya çalışıyor.  devamı ... »

ortaçağdayız... ne alakaysa dayım prensmiş ve halkı çok kızdıracak bir şey yapmış. bütün aile büyük bir isyan çıkacak, ona zarar gelecek diye düşünüyoruz ve saklanmasını istiyoruz. ama o dinlemiyor ve sırtında siyah bir pelerinle sokağa çıkıyor, biz balkondan izliyoruz. halkı selamlıyor, ne yaptığını hatırlamıyorum ama herkes onu alkışlıyor.biz şaşırıyoruz, tedirginlik yerini sevince bırakıyor. sonra birden havadan kocaman bir mızrak uçup ona saplanıyor. "ya,biz demiştik" diyor, yanına koşuyoruz. o ölüyor tabii ki...  devamı ... »

çok garipti.
elimde silah gibi birşey var. ama zararlı birşey değil. bununla bir ata nişan almam gerekiyor. hızla giden bir atı vurmam gerekiyor. nişan alıyorum. ateş ediyorum. ıskalıyorum. ama bir dakika! silahımdan çıkan bir kurşun değil, jölemsi ve renkli bir sıvı. ve bu sıvı ıskalamama rağmen atın arkasında kalan arabadan sekerek arka bacaklarına isabet ediyor. at duruyor. sanki bir oyun oynuyormuşuzcasına sakin karşılıyor. onun yenildiğini, ve benim başardığımı kabul eder gibi bir hali var.  devamı ... »

eskilerden bir vakitte yaşamış olduğum evdeyim. kuzenim ve kuzenimin arkadaşları var. onlar içeride otururken ben balkonda yalnız kalmayı tercih etmişim. 6. kattaki bu daireden dışarıya bakarken, orasının eski mahallem olduğunun farkındayım. sonra balkonun hemen benim yanıma denk düşen kısmında korkuluk olmadığını görüyorum. bunu geç farketmiş olmama şaşıyorum ve de ucuz atlattığımı düşünüyorum. sonra bunun evdeki küçük yeğenim için çok riskli bir durum olduğunu farkediyorum. önlem almalıyız diye düşünüyorum.  devamı ... »

küçük kızımla tanışıyoruz ilk defa bu rüyada, 6,7 yaşlarına gelmiş, yaklaşık olarak 2020 yılı gibi birşey olmalı hesaplarıma göre :)  devamı ... »

bir nişan ya da kız isteme gibi bir şey varmış (kimindir, nedir, hatırlamıyorum), ailece oraya gidiyoruz, ve epey kalabalığız; abimler, ablamlar, yeğenlerim...
boş bir dükkana giriyoruz diye hatırlıyorum ama boş dükkan, bir eve dönüşüyor, evde tanımadığım kişiler de var. çok dağınık ve çok kalabalık bir halde ev.
rahatsız oluyorum bu durumdan, anlamsız ve gereksiz bir kalabalık diyorum, sıkılıyorum, cam kenarına doğru gidiyorum.  devamı ... »

rüyamda bir bilgisayar oyunundayım. super mario değilse bile çok benzeri bir oyunda. bense oynayan kişi değil bizzat oyunun kahramanıyım. hiç durmadan ilerlerken güzel sesler çıkaran metal küreler topluyorum. küreleri her aldığımda "yeah!" diye bir ses çıkarıyoum. arada sırada da "i doesn't different" diyorum.  devamı ... »

yıllar önce gördüğüm bir rüya,seyir defterime not etmişim,ve bu deftere uyanır uyanmaz yazdığım için,cümeleler cok net.

o zamanlar,birşeyler karalardım kendimce.bir böyle rahatlardım.kimseye anlatamazdım kendimi,bir ben vardım kendimle.bazen dost,bazen düşman...

eski kırık dökük banyomuzda,aynaya bakıp konuşuyorum.  devamı ... »

iskeledeyim, büyük bir gemi var orada ve yolcu alıyor. ben de gemiye bineceğim. yanımda kaçak bir yolcu var ve ben ona arkadaşlık edecekmişim. Birden bunu bir oyun olduğu hissine kapılıyorum. oyunda bana da belli bir görev verilmiş. bu görev icabı, merdivenleri çıkarken aynı sözcüğü üç kez tekrar etmem gerekiyormuş. ben de şimdi hatırlayamadığım bu sözcüğü üç kez tekrar ediyorum.  devamı ... »