düğünümdeyim fakat damat değilim. gelinden eser yok. sadece çevrem mekanda mevcut. bir koridor oluşturmuşlar geçitten geçmemi bekliyorlar. geçiyorken şaşkın ve tedirginim. arkamda kalanlar ellerinde ki bıçakları sırtıma saplıyorlar. dönüp baktıklarım hiçbirşey olmamış gibi gülümserlerken ardımda kalanlar saplamaya devam ediyorlar. canım yanmıyor. sadace anlam yüklemeye çalışıyorum. herbiri hayatımın parçaları. onlarsız hayatım çok boş olurdu. bunları düşünüyor ve bu düşünceye dayalı olan biteni yadırgayamıyorum.  devamı ... »