öğrenci evi gibi bir evdeyiz arkadaşlarla. bir kargaşa oluyor. eli silahlı karşıt görüşlü üç beş kişi evi basıyor. arkadaşlarımdan üçü öldürülüyor. var gücümle kaçıyorum. kovalıyorlar beni. kalabalık bir yere varıyorum. bu kadar kalabalığın içinde bana bir şey yapamazlar diye düşünüp koşmayı kesiyorum. takip ediyorlar mı diye dönüp bakmak üzereyken sırtımdan vuruluyorum. kanın o ılıklığını hisedebiliyorum, oluk oluk akışını da. olduğum yere düşüyorum. öleceğimi sanıyorum. içime bir sıcaklık yayılıyor.  devamı ... »

bizim ordayım. bir düğün telaşıdır gidiyor. dayımın düğünüymüş. dayım zaten evli, ikinci kez evleniyor. ama bir gariplik var ortada. ilk eşinden boşanmamış ve dahası eşinden habersiz evleniyor. ilk ve ikinci eşinden de birer çocuğu varmış.  devamı ... »

düğünümdeyim fakat damat değilim. gelinden eser yok. sadece çevrem mekanda mevcut. bir koridor oluşturmuşlar geçitten geçmemi bekliyorlar. geçiyorken şaşkın ve tedirginim. arkamda kalanlar ellerinde ki bıçakları sırtıma saplıyorlar. dönüp baktıklarım hiçbirşey olmamış gibi gülümserlerken ardımda kalanlar saplamaya devam ediyorlar. canım yanmıyor. sadace anlam yüklemeye çalışıyorum. herbiri hayatımın parçaları. onlarsız hayatım çok boş olurdu. bunları düşünüyor ve bu düşünceye dayalı olan biteni yadırgayamıyorum.  devamı ... »

işyerinden bir arkadaşım karanlıkta yanıp sönen ışıklar arasında koşuyor. çığlıklar var. bir duman var. sadece bir duman. acıları hissediyorum. çok acı var. duman karanlıkta yok oluyor. ve bir rakam var. yirmi iki. çok ürkütücü bir hali var yirmikinin.  devamı ... »

ablam ve arkadaşlarıyla karanlık ve duman altı bir odada oturuyoruz. o sırada çalıştığım iş yerinin satış müdürü ( hiç sevmem, hatta uyuz olurum ) geliyor ve bana "hadi kızım çıkalım" diyor her zamanki sinir bozucu tavrıyla. şaşırıyorum "kahretsin bir görüşmemiz vardı ve unuttum sanırım" diyorum. o günde sevgilimle görüşecekmişim. müdüre "görüşmemiz mi vardı" diyorum. "ne görüşmesi eve gidiyoruz " diyor. o sırada iğrenç gerçeği hatırlıyorum. ben bu adamla dün evlenmiştim. ne kadar çaresiz ve panik içinde olduğumu anlatamam.  devamı ... »