ömerle telefonda konusuyoruz.(suan denizlide)istanbula gelmeyi cok istediğini vizelerden sonra ancak gelebileceğini,benim denizliye gidip gidemeyeceğimi soruyor.bende' yol cok uzun be ömer ,tek basıma cekemem yoksa gelirdim 'diyorum.ömer telefonda benimle konusurken meğer yoldaymıs istanbula geliyomus.birden kapı calıyo acıyorum o ,çok şaşırıyorum.ev bizim evimiz değil ama .bizim yan apartmanda arkadasımın bu ay evlenicek olan abisinin oturacağı daire.sonra' sen neden geldin' diyorum' derslerin falan ne olucak'.'senide alıp denizliye dönücem' diyo.'nası  devamı ... »

büyük bir iş hanının önündeyim.orda ne yapıyorum bilmiyorum.bi adam geliyo ve bana bi isim soruyo.han'da dükkanı olan bi mühendismiş sorduğu kişi.bu aylık dergi dağıtan adamlardan biri işte.ver sen bana ben teslim edip imzasını alırım diyorum.han'a giriyorum.içerisi cok farklı.küçük küçük bir sürü dükkan var.hepsinin kapısında içerdeki kişinin adı yazıyo.ama han'dan cok pansiyona benziyo burası.neyse tek tek dükkanların önünden geçip isimdeki adamı bulmaya çalışıyorum.girişte bulamayınca bir üst kata cıkıyorum.üst kat kızlar yat  devamı ... »

beyazıt tayım. babamın dükkanına doğru gidiyorum. konuşmamız gerekiyomuş.  devamı ... »

bizim üniversitenin önündeyim. içeride ve dışarıda büyük bir kalabalık var. çünkü okulun açılış şöleni varmış. o sırada da rektör konuşma yapıyor.

ben okulun içine girmiyorum. 20 metre daha yürüdüğümde abim, yengem ve çocukları görüyorum. onların yanına gidiyorum. ne yapıyorsunuz? diye sorduğumda bir kutlamaya gideceklerini öğreniyorum. neymiş? abimin söylediğine göre, çocukların kreşindeki patronun eşi bakanlıktan bir maden içinde kreş açma yetkisi almış. işte bunu kutlayacaklarmış.  devamı ... »