dalmak üzereyim günün ortasında koltukda dinlenirken,gözlerim kapandı ama şuurum gidip geliyor,silüet görüyorum siyah ve beyaz bir resim,bir kent silüeti,gitme diyorum içimden gitme oraya kötü şeyler olabilir...ama resim netleşiyor ve gidiyorum,heryer kahverengi,harabe bir şehir gibi,savaş sonrası gibi ama kum var heryerde sanki..kum fırtınası mı olmuş ne...kendimi görmüyorum kendi gözlerimden herşeyi görüyorum ve yine uçuyorum sokak aralarından akıyorum nesnelere objelere evlere yaklaşıp uzaklaşıyorum...insan yok hiçbir yerde...en son daracık bir sokakda  devamı ... »