büyük bir iş hanının önündeyim.orda ne yapıyorum bilmiyorum.bi adam geliyo ve bana bi isim soruyo.han'da dükkanı olan bi mühendismiş sorduğu kişi.bu aylık dergi dağıtan adamlardan biri işte.ver sen bana ben teslim edip imzasını alırım diyorum.han'a giriyorum.içerisi cok farklı.küçük küçük bir sürü dükkan var.hepsinin kapısında içerdeki kişinin adı yazıyo.ama han'dan cok pansiyona benziyo burası.neyse tek tek dükkanların önünden geçip isimdeki adamı bulmaya çalışıyorum.girişte bulamayınca bir üst kata cıkıyorum.üst kat kızlar yat  devamı ... »

uzun bir süre önce yitirdiğim annemle birlikte televizyon başındayız. bir dizi başlıyor. dizinin adı "kalem ve ..." (hatırlayamıyorum). dizi açılışında bir şehrin havadan görüntüleri var. binbir gece dizisinde olduğu gibi. ben görüntülerdeki şehrin istanbul olduğuna eminim ama şaka yollu anneme orasının bizim memleketimiz olduğunu söylüyorum. bak bu sarı bina, bak bu dağlar nerede var?  devamı ... »

tam olarak hatırlayamıyorum ve karışık bir şekilde hatırlıyorum.
bir deniz kıyısında üç kişiyiz ben ve iki kız ikisinide tanımıyorum ama ruyada samımıyız.
hava çok kötü hertaraf gri renk deniz bile gri rüzgar var yağmur yağıyor çevrede bizden başka kimse yok. ben ve 1. kız 2.kızı birşeylerden dolayı teselli etmeye çalışıyoruz.
elimizde bir kalem ve kağıtla ona resimler çiziyoruz o da bakıp bakıp sadece tebesüm ediyor.
belliki çok derdi var ama hatırlamıyorum.  devamı ... »

misafirlerimiz var evde. tam emin olmamakla birlikte sanırım çocuklardan biri eline bir kalem almış hol duvarını çiziktiriyor. ben önlemek üzere hareket ederken ablamın büyükçe bir fırçayla aynı duvarda grafiti benzeri şekillere giriştiğini görüyorum. sonra bu işi yapanların sayısı artıyor. herkes önce yazıp çiziyor, sonra bir adım geri atıp nasıl olmuş diye bakıyor. rengarenk birşey çıkıyor ortaya.

fena da olmuyor hani diye düşünüyorum.  devamı ... »

bir iş için şehir dışına çıkacakmışım. havaalanına annem bırakıyor beni. ama havaalanı yolu gittiğim ortaokulun yolu gibi. dolayısıyla yürüyerek gidiyoruz. ben içeri girerken annem ağlıyor sanki çok uzun süreliğine gidiyormuşum gibi. oysa ki sadece üç günlüğüne gidiyorum. teselli etmeye çalışıp içeri giriyorum. x-ray cihazından geçmek için ceplerimi boşaltıyorum. boşalt boşalt bitmiyor. bir cebe o kadar şey nasıl sığıyorsa. kalemler, telefonlar, kimlik,vs bir sürü ıvır zıvır ceplerimde.  devamı ... »

nerede ve nasıl ortaya çıktığını hatırlamıyorum ama bir sayı görüyorum. uzunca bir sayı: 365.787.343.565 gibi birşey. (365 içerdiğinden eminim)

sonra rüyada olduğumu farkediyorum. ve ne işime yaracağını düşündüm bilmiyorum ama bu yazıyı mutlaka aklımda tutmam gerektiğine karar veriyorum. çünkü bazen böyle oluyor ve rüyada gördüğüm enteresan bir şeyi sonra çok istesem de hatırlayamıyorum.

önce, uyanmadan ezberlemeliyim bu sayıyı diyorum. ama bunu beceremiyorum. hem sayı zor hem de bunu rüyada kontrolsüz bir bilinçle yapmak hepten zor.  devamı ... »