ilkokulumdayım, koştura koştura merdivenlerden iniyoruz. bahçeye çıkıyoruz. sıra olacakmışız. sıra olunacak tarafa doğru yöneliyorken yeğenimi ve 5-6 arkadaşını görüyorum, bir ağacın altında duruyorlar. "niye ordasınız, bu tarafa gelin" diyorum, kolumdan tutup yanlarına çekiyorlar. ve istiklal marşı başlıyor. ben "rahat" duruşundayım, doğru olan da buymuş havasındayım (nedense!).

marş bitiyor ve birden aynı grup horon tepmeye başlıyor. yeğenimin bu maharetini hayranlıkla izliyorum, çok güzel oynuyor (tepiyor:) çünkü.  devamı ... »